O mnie - Adam Wala

Wstęp

Jako Polacy i zarazem ziemianie urodziliśmy się w miejscu gdzie z jednej strony można żyć pozytywnie, z drugiej strony są aspekty które wymagają zmian.

Od urodzenia poza system rodzinnym trafiamy jeszcze na min. 2 systemy, które w pewnej mierze przyczyniają się na nasze życie:

Szkoła
Kościół Katolicki

Oby dwa systemy są do polepszenia

Do tej pory jeśli chodzi o kościół katolicki

Którzy mówili o “miłości” jednak wykazując im co jest do zmiany mieli gdzieś czynne działanie w tym kierunku. Nie mając ani “wiary” w to że coś mogą zmienić, ani “miłości” pokazywanie w czynie.

Nie lubię:

Poklepywania po ramieniu, jeśli coś nie jest w porządku
Udawania, że wszystko jest w porządku.
Zamiatania spraw po dywan.
Zamiennych tematów podczas gdy jest coś do zmiany.
Powątpiewania
Hipokrytów, którzy mi o miłości, lecz w czynie ich nie tego nie było itd.; oczywiście nie każdy ksiądz to hipokryta, jednak na swojej drodze nie znalazłem ani jednego, którzy by w czynie chcieli zmienić to co wymaga zmiany.

Lubię:

Mówić o faktach
Działać

Kim jestem?

Moje inspiracje

W moim podejściu znajdziesz ślady:

Prof. Ashoka Riehma – jego wiedza pomaga uwolnić się z destrukcyjnych schematów i odzyskać wewnętrzną wolność
Dr. Mateusza Grzesiaka – praktyczna wiedza i styl życia
Sokratesa i Alberta Einsteina – sposób nauczania przez pytania i wyciąganie z uczniów to co najlepsze.
Nikoli Tesli – nieszablonowe postrzeganie świata
Konfucjusza – filozofia życia
Jezusa, Buddy, Jacka Ma – wartości (nie religia, a podejście do ludzi)

Nad czym pracuję

Mam koncepcję reformy:

kultury, w której żyjemy (w tym instytucji takich jak Kościół katolicki)
edukacji
sposobu sprawowania władzy
a w dalszej perspektywie — świata jako całości

Na ten moment spisuję swoje pomysły i pozwalam im dojrzewać. Gdy nabiorą pełnego kształtu — zostaną wdrożone.

U podstaw leży nasz wspólny świat marzeń.

"„Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajdzie się ktoś, kto nie wie, że się nie da — i on to robi."

Czy to możliwe?

Tak. Bo jest to zgodne z interesem nas wszystkich, a nie interesem jednostek oderwanych od rzeczywistości.

Zadajmy sobie kilka prostych pytań:

Czy każdy mógłby żyć w poczuciu bezpieczeństwa? — Mógłby.
Czy nie byłoby lepiej, gdyby szkoła uczyła budowania relacji i radzenia sobie z emocjami, zamiast przedmiotów, które nic nie wnoszą do życia?
Czy chcemy, żeby politycy się kłócili? — Nie.
Czy chcemy wojen? — Nie.
Czy chcemy, by ludzie sięgali po używki zamiast rozwiązywać problemy? — Nie.

Widzisz? Jesteśmy jednomyślni. Tak chce 100% zdrowych ludzi.

Co trzeba zrobić?

Sprawa jest prosta:

Poznawać przyczyny problemów
Usuwać je

Jakie przyczyny?

Psychologiczne — traumy, błędy poznawcze
Społeczne — presja rywalizacji zamiast współpracy, rozpad więzi, brak edukacji emocjonalnej
Kulturowe — infantylizacja przez niektóre treści
Ekonomiczne — praca oderwana od sensu, brak bezpieczeństwa finansowego, życie w trybie przetrwania

Dlaczego wierzę, że to zadziała?

Bo naturą człowieka jest dążenie do miłości, sensu i dobrostanu. Naturalnie szukamy miejsc, w których czujemy się bezpiecznie.

Dlaczego więc czastem tak nie jest? Bo ludzie:

bywają zagubieni
nie znają swojej tożsamości
bezkrytycznie powtarzają negatywne wzorce
walczą o przetrwanie i zaczynają działać wbrew własnej naturze

Gdy ktoś nie radzi sobie w życiu i sięga po substancje lub myśli o odejściu — nie robi tego dlatego, że jest zły. Robi to, bo desperacko próbuje poczuć się lepiej.

Człowiek zawsze dąży do dobra(czyny nie definiują człowieka)

To, że ktoś postąpił źle, niekoniecznie świadczy o jego naturze. Często jest to wynik skrajnych okoliczności, takich jak:

Działanie pod wpływem silnych emocji – błędy popełnione w afekcie, ogromnym stresie lub z poczucia głębokiej niesprawiedliwości.
Biologiczne skutki traumy – np. zmiany w chemii mózgu wynikające z długotrwałej walki o przetrwanie.
Adaptacja do toksycznego środowiska – konieczność dostosowania się do „chorego systemu”, co często wymusza zachowania sprzeczne z własnymi wartościami.
(…)

Podsumowując: Takie osoby nie są z natury złe – są to ludzie, którzy pogubili się w ich trudnej rzeczywistości.

Główne cele strategiczne

Nauka przedmiotów praktycznych i przydatnych w życiu codziennym.

Nauka bardziej oparta o praktykę, doświadczanie(np. lekcje przyrody w terenie, fizyka z użyciem przedmiotów i pomiarów ich właściwości) niż wyłącznie na teorii.

Przykładowo, obecnie są programy nauczania, które często koncentrują się:

– na tematach drugorzędnych,

– niektórych zupełnie nieprzydatnych,

– a nawet nużących

Warto byłoby je zastąpić takimi, które pozwolą uczniom nabywać wiedzę zakresu:
– budowania życia marzeń
– skutecznej komunikacji
– budowania szczęśliwych relacji
– zdrowia
itd.

Zakaz indoktrynacji

Kościół Katolicki poza wieloma pozytywnymi cechami, jednocześnie charakteryzuje wiele toksycznych zachowań, takich jak:

wprowadzanie ludzi w poczucie winy, zaburzeń lękowych, zaniżania ich poczucia wartości
manipulowanie, szantażowanie, tępienie, karanie, straszenie
poglądy szkodzące ludziom

Dowody na to znajdują się na filmach oraz materiałach do pobrania na górze tej strony.

Ponadto chrześcijaństwo jest już u podstaw pozbawione sensu.

Przykładowo:

Najważniejsza księga chrześcijaństwa(Pismo Święte), za wyjątkiem niektórych fragmentów Nowego Testamentu, jest pełna przemocy. Katechizm Kościoła katolickiego nazywa ją “bez błędu”😮, co jest nieprawdą i stanowi poważne zaburzenie rzetelnej oceny rzeczywistości ze strony przewodników Kościoła Katolickiego.